Totaal aantal pageviews

zondag, maart 26, 2017

30 van Zandvoort 25-3-2017



Het is weer tijd voor ons jaarlijks uitje naar Zandvoort, daar wordt "de 30 van Zandvoort" georganiseerd door Le Champion. Het is een populaire wandeltocht waar je tegenwoordig zelfs voor 18 km kan kiezen! Ik heb mij via internet al maanden geleden aangemeld, dan wel voor de 30 km. Er hebben zich in totaal 7500 mensen ingeschreven. Hans en ik logeren daar vlakbij de startlocatie op het circuit van Zandvoort en dit jaar hebben we gekozen voor het hotel van Center Parcs.

Vrijdagmiddag rijden we richting Zandvoort en als we daar aankomen zien we al de markeringen hangen voor de wandeltocht. Voordat we bij het hotel aankomen is het inmiddels lunchtijd en in Bloemdaal aan zee strijken we even neer voor een lunch in een strandtent geheten "Het eindpunt". Later blijkt dit een bekende rustlocatie te zijn voor de Kennedymars van Vijfhuizen en de vierdaagse van Haarlem.
Na de lunch is het nog maar een stukje naar Zandvoort waar wij inchecken in het hotel. Even installeren, acclimatiseren en dan nog even de stad in voor een ommetje en uitwaaien op het strand. Het beloofd een heerlijk weekend te worden qua weersomstandigheden en het zonnetje doet goed zijn best, al is het een noordoosten wind die de gevoelstemperatuur wat naar beneden haalt. Met de wind in de rug valt het wel mee.....

Na het rondje Zandvoort kom ik in de kamer er achter dat ik een essentieel onderdeel van mijn bagage ben vergeten, en daar kan ik echt niet zonder dus dan maar weer even de auto in op weg naar de winkels. Via Google vinden we het juiste adres en na mijn aankoop gaan we weer terug om ons op te maken voor het diner.

Zaterdagochtend pak ik mijn wandelspulletjes in en samen met Hans loop ik naar de startlocatie op het circuit van Zandvoort. Daarvoor moeten we een kleine 10 minuten lopen, en als we daar aankomen staan er al een flink aantal wandelaars te trappelen om te starten, het is 7.55 uur. Wij horen het startschot als we de tent binnen lopen. Mijn wandelmaatjes zijn er nog niet en geduldig wacht ik op whatsapp berichtjes dat zij in aantocht zijn. Even twijfel ik om mijn afstand om te zetten in 18 km omdat mijn knie nog steeds niet helemaal hersteld is van de val drie weken geleden maar ik hou het toch op 30, ik zie wel hoe het loopt, en als het echt niet gaat kan ik Hans altijd bellen om me op te halen. Ik vind het veel te gezellig om met dit clubje te lopen, een aantal van hen heb ik een tijd niet gezien, dus het wordt echt gezellig vandaag.
Een voor een druppelen mijn maatjes André en zijn buurman Michel, Ron, Hetty, en Sylvia binnen en als de klok op 8.30 staat kunnen we starten na een "startfie" (selfie van de start) genomen te hebben. Ik neem afscheid van Hans, hij gaat terug naar het hotel en straks zie ik hem weer bij de rust in Duin en Kruidberg als ik op de helft zit.
De route gaat richting het strand waar we kunnen kiezen, 2,2 km over de boulevard of meteen het strand op. De drie voorgaande jaren koos ik voor het strand, nu in verband met mijn knie kiezen Syl en ik om over de boulevard te lopen en de anderen gaan het strand op.
Syl loopt deze tocht voor het eerst en zij verbaast zich erover dat het zo druk is en velen ook voor de boulevard kiezen. We zien heel veel auto's langzaam rijden naar de rotonde, misschien moeten zij nog parkeren en gaan ze 18 km lopen want die starten pas om 9.00 uur. Op 1 km voor de strandopgang zien we een auto langs de kant staan met rook uit de motorkap. De dames staan er naast te kijken en staan op hun gemak te bellen......altijd handig, een brandblusser in je auto #knipoog

Bij strandtent "het eindpunt" in Bloemendaal aan zee gaan we weer het strand op voor de eerste stempelpost en een reepje en we zien de anderen door het mulle zand ploeteren om boven te komen, dat is ons bespaard gebleven! We lopen nu door naar de volgende rust op 8,2 km bij IJmuiderslag maar we gaan eerst een bakkie doen in een strandtent Beach Inn. We kunnen hier heerlijk in het zonnetje zitten en André gaat een bakkie thee voor me halen. De uitbater heeft niet op zoveel toeloop gerekend en het duurt dan ook vrij lang voor we de consumpties hebben maar het is geen straf om in de zon te zitten.

Bij het IJmuiderslag is een stempelpost waar we een flesje water krijgen en er is muziek, erg gezellig hier! Sommigen van ons maken hier even tijd voor een sanitaire stop en dan gaan we weer verder richting de duinen. Het is inmiddels bijna 11.00 uur en dat betekent tijd voor een "11-uurtje", André zijn rugzak kan iets lichter gemaakt worden want hij heeft een borreltje bij zich om deze traditie in ere te houden. Om 11 uur gedenken we de gevallenen in de oorlog d.m.v. een drankje.
En dan wordt het ineens erg druk om ons heen want Truus en haar zus lopen langs en René met zijn dames ook. Dus allemaal een slokje!

Na deze kleine onderbreking gaan we het duingebied in van Heerenduinen. Er volgen een flink aantal zand- en duinpaden en we worden getrakteerd op mooie natuur. De beenspieren worden flink aan het werk gezet doordat het wandelpad stijgt en daalt en uiteindelijk komen we bij de derde stempelpost aan op landgoed Duin en Kruidberg. We hebben er 16 km op zitten. Hans staat al op de uitkijk en hier ga ik even in de rij voor de dixies staan terwijl de rest op mij wacht. Er is gebak voor de wandelaars die gretig aftrek vindt.

De ruïne van Breederode zit in het parcours en daar lopen we langs. Er is een mogelijkheid om er vlakbij te komen maar we lopen er aan voorbij. Ook maak ik tijd voor een paar paaldansmomentjes, en die worden op de gevoelige plaat gelegd.

Bij het openlucht theater Caprera is een stempelpost op 20,5 km waar een gezellige band staat te trommelen en we een krentenbol en een pakje "sap" krijgen aangeboden, hier maken we tijd voor een grote stop in het Pannenkoekhuisje Peper op de heuvel. Het is lente-achtig weer, we kunnen op het terras in de zon zitten, heerlijk! De bediening komt traag op gang maar dat is onder deze omstandigheden niet erg! André bestelt "bruin fruit" en hij neemt de helft mee in zijn bananendoos voor later, Ron geniet van een pannenkoek naturel, en Gery die met Ben een stukje met ons oplopen, geniet van een bijzonder soort theetje!

Nog bijna 10 km naar de finish, die gaan voornamelijk door het bewoonde gebied van Bloemendaal. We lopen langs monumentale huizen, eentje zelfs met een gigantische boomhut in de tuin! En de bloesem staat weer prachtig in bloei, dit vind ik een heerlijk jaargetijde!

In Overveen is de laatste stempelpost op 23,5 km bij restaurant Loetje waar het terras overvol is, we lopen daar aan voorbij nadat we een stempel en een mandarijn krijgen. Staand peuzelen we die op en André probeert zijn schoenen te verkopen en biedt zijn laatste bitterballen aan een paar dames die geïnterviewd worden voor Facebook. Hier nemen we afscheid van Ben en Gery, zij gaan met de trein naar Zandvoort terug.

Bij Kraantje Lek, nog een leuk restaurant op de route maar die laten we voor wat het is, gaan we het Visserspad op voor de laatste 5 km naar de finish. Op dit stuk worden we "getrakteerd" op bordjes, nog 4 km naar de finish, nog 3....enz. Ik ben er even klaar mee, speel zelfs met de gedachte Hans te bellen maar nee......mijn maatjes slepen me door de laatste kilometers. Onderweg kom ik Caja tegen, zij had beloofd naar me te zwaaien als ze me zag en ik loop haar bijna voorbij! We kletsen de laatste kilometers naar de finish, en worden als groep op de foto gezet door Wandelfotografie.

Als we de laatste km ingaan zien we een bordje: verrassingspost. Leuk......wat zal het zijn??? Een toffee van Weerters echte! Nou.....joepie! Het budget was zeker op.....

In het centrum van Zandvoort is het heel gezellig......ik krijg een "Via Gladiola gevoel"! Eindelijk we zijn er! Bij de finish staat Hans ons op te wachten, we maken diverse finishfoto's, laten ons boekje stempelen, een medaille wordt omgehangen en we krijgen een roos. We willen nog even wat gaan drinken maar het is overal overvol, het terras waar we dachten wat te kunnen drinken is een bakkerij en het duurt erg lang voor dat er iemand komt dus helaas pindakaas. Dan maar geen drankje!

Bij het station aangekomen nemen we afscheid van elkaar en Hans en ik lopen naar het hotel waar ik een lekkere douche neem en een coolpack op mijn knie leg. Ik hoop dat de schade niet al te groot is, maar ik heb desondanks enorm genoten van deze mooie en gezellige wandeldag!! Niet in de laatste plaats door het geweldige weer!

meer foto's hier

zondag, maart 12, 2017

Kilometervretermars 11-3-2017 / 40 km

Vandaag maar eens gekozen voor een tochtje (40 km) vanuit Maassluis, de Kilometervretermars. Niet mijn favoriete omgeving want ik weet dat we dan in het Westland met zijn wereldberoemde kassen gaan lopen maar ja, ik moet toch een keer wat meer kilometers gaan lopen i.v.m. mijn Kennedymars-plannen in mei en er zijn geen andere leuke tochten dit weekend. Dus deze zaterdag de wandelschoenen aan en op naar Maassluis waar ik mij aanmeld in de drukke kantine van VTM, zij organiseren deze tocht. Ik zie veel bekenden en maak een praatje met die of gene, om 8.15 ga ik van start. Het beloofd een droge dag te worden met af en toe een zonnetje, maar het is in de ochtend nog wel wat kil!
De route is uitstekend gepijld en al kletsend met elkaar lopen we langs de vele kassen van tuinderijen en boeren en door de weilanden. Het is best afwisselend, de eerste rust is al op 5 km in een sporthal in Maasland maar we lopen door, dat is nog een beetje vroeg voor een pauze! De volgende rust is pas op 18 km en dat vind ik weer wat ver en als we langs een kantine lopen van een voetbalvereniging besluiten we daar even te pauzeren.

Na de pauze lopen we naar 's Gravenzande, het volgende plaatsje dat we aandoen, en een plaatsnaambord gaat weer op de traditionele wijze vereeuwigd worden!
We lopen langs een veldje met kleine lammetjes en maken daar een foto van, ze blijven gewillig staan als volleerde fotomodellen! Langs een erg mooi en heel stil watertje staan we even stil.......wat een rust en stilte hier! Geen geluiden om ons heen behalve vogeltjes en andere dieren.

In het plaatsje 's Gravenzande aangekomen is het tijd voor een rust vinden wij en en nemen plaats in een leuk cafe. Even bijkomen en het verloren zout aanvullen met een heerlijke soep! Maar ook hier draait de klok door en we mogen nog een aantal km lopen dus op naar de finish! Die is nog lang niet in zicht als we de routebeschrijving bekijken.

Deze wandeltocht staat bekend om zijn extra wagenrust inclusief krentenbolletje en een borreltje, maar als we op de plaats van deze rust komen zien we dat we te laat zijn! Helaas, tot 14.00 kon je aanschuiven en het is 14.30.......
Vervolgens komen we aan in Hoek van Holland, het is er best druk en richting boulevard duik ik een cafe in voor een sanitaire stop. De uitbater roept: 50 cent!! als ik vraag of ik van het toilet gebruik mag maken.......tuurlijk joh.......vriendelijk is anders maar ja, wildplassen is verboden.

Vanaf de boulevard waar de diverse strandtentjes druk bevolkt zijn en er erg aanlokkelijk uitzien lopen we daar aan voorbij, we zien al aan de routebeschrijving dat we de sluitingstijd niet meer halen, een telefoontje naar het startbureau leert ons dat zij nog wel even blijven wachten op ons.....heel erg vriendelijk want ja, we willen nog wel graag een stempeltje in ons boekje!

Maar zover is het nog lang niet, want vanaf de pier is het een lang, recht eind langs de Nieuwe Waterweg naar de finish. We komen nog wel langs de rode vuurtoren en langs de Maeslandkering maar dat zijn de enige bezienswaardigheden. We vermaken ons wel met het kijken naar de kolossale schepen die voorbij komen en de eendjes in het water.

Er lijkt geen eind aan te komen, we lopen inmiddels ruim vier uur aan een stuk, maar dan zien we het bord "Maassluis" en weten we dat de finish niet ver meer is! De tijd schrijdt voorbij en het is inmiddels 17.45 uur als we bij het clubgebouw aankomen. We worden toegejuicht door de vrijwilligers die speciaal voor ons bleven wachten wat we erg waarderen! Blij dat het erop zit nemen we afscheid van elkaar en ik rij moe maar voldaan naar huis. Ik heb genoten van deze toch wel afwisselende tocht alleen het laatste stukje mogen ze eruit halen!


meer foto's

dinsdag, maart 07, 2017

RWV Winterserie 5-3-2017 / 15 km


Op deze zondag trekken Hans en mijn zoon Rob en ik erop uit om naar de startlocatie te gaan aan het Langepad waar de start is van de laatste Winterserietocht van de RWV. Het lijkt Rob wel leuk eens een "echte" wandeltocht te lopen, zou hij het wandelvirus van mij hebben??
Als wij aankomen op het Langepad is het wandellegioen al vertrokken, we zijn iets aan de late kant. Vanwege het mooie weer is het druk met auto's dus de auto staat nu ietsje verder. Ik meld Rob vast aan, en haal onze startkaart van de serie bij Annie en we kunnen van start.
Ik zie op de routebeschrijving dat de route dit keer naar het Prinsenland gaat en dat we weer het "vierkante eiland" passeren, dus ik weet de route wel zo'n beetje.

Het eerste gedeelte van de route gaat zoals gewoonlijk door het Kralingse bos. Het is lente-achtig weer en we zien heel veel hardlopers over de paden zoeven, en veel hondenuitlaters. Als we ongeveer een half uurtje lopen komen Sjaak en Marrie ons achterop gelopen, we lopen vanaf dan gezellig samen op. Na het park steken we de Kralingse weg over om vervolgens uit te komen in Prinsenland.
Over de brug die lijkt op de Erasmusbrug maar dan veel kleiner maken we even een foto van het groepje, Rob is ons al vooruitgelopen want hij vindt het tempo iets te laag en moet ook nodig naar de WC. Het Prinsenpark ligt er weer mooi bij, we lopen op "het vierkante eiland" af, en Sjaak merkt terecht op dat we geen rondjes hoeven te lopen.....
Het eiland ligt midden in een mooie vijver omringd door hoge flatgebouwen. Net na dit eiland is de eerste en enige rust, hier maken we even tijd voor een koffie dan wel thee, Rob is inmiddels weer vertrokken, hij heeft geen tijd voor rust.
We gaan weer onder de A16 door om vervolgens in het Kralingse bos uit te komen. We zien de eerste ooievaars al op hun nesten zitten. Vanaf hier lopen we 3 km de paadjes van het park rond om bij de finish aan het Langepad uit te komen. Ik meld ons af en gaan na afscheid genomen te hebben van Sjaak en Marrie weer op huis aan. Rob zit op ons te wachten in de auto. Het was zijn eerste en ik denk ook zijn laatste georganiseerde wandeling, hij had het gevoel "in een kudde" te lopen.........jammer want ik vind georganiseerd lopen juist fijn. Smaken verschillen gelukkig.
Het was een fijne zondagochtend wandeling, ik wil de organisatie bedanken voor deze mooie wandeling. Wij hebben genoten van vier van de zes winterserie wandelingen! Het begint te regenen als we naar huis rijden, we hebben veel geluk gehad met het weer!

zondag, maart 05, 2017

Westerbork pad proloog 4-3-2017

Afgelopen zaterdag op 4 maart heb ik de proloog van het Westerborkpad gelopen waarvan hier het (foto) verslag. Als je het album opent, kan je per foto nog extra informatie lezen, in het album staat algemene informatie.

fotoverslag

zondag, februari 26, 2017

Tweede Bekendaltocht WS78 / 40 km


Mijn eerste 40 km tocht van dit seizoen ga ik lopen in Ede, de WS78 organiseert daar de Tweede Bekendaltocht.
Het is een aardig eindje rijden naar Ede dus ik moet vroeg op wil ik op tijd kunnen vertrekken. Vroeg opstaan is niet mijn favoriete bezigheid maar het is me toch weer gelukt om op tijd bij de startlocatie te verschijnen, het Marnixcollege in Ede.
Ik heb gehoord dat de route richting Wageningen gaat en door het Beekdal, een stroomgebied met maar liefst negen beken en sprengen met allerlei klinkende namen zoals Paradijsspreng.

De route begint met een stuk lopen over het voormalige ENKA terrein, een oude kunstvezel fabriek ook wel bekend van de ENKA zemen. De naam komt me bekend voor en ineens zie ik de reclame voor me van de man met de lange baard die aan het werk is met de zeem en zegt dat hij wel errrrrrug lang meegaat! Mijn moeder had vroeger ook zo'n zeem!
Er staan nog oude muren van de fabriek en er wordt op borden aangekondigd dat er nieuwe woningen worden gebouwd. De oude schoorstenen staan er nog.

Ik zie bekende stukjes van de Edese vierdaagse en we wandelen ook dit keer onder de A12 door. Het tempo is mij wat te snel maar doe mijn best het bij te houden. Na 8 km bospaadjes en zandpaadjes kom ik bij de eerste WS koffiepost. Het liefst zou ik hier even een bakkie nemen maar er moeten nog wat km's gelopen worden dus dan maar niet. Volgens de routebeschrijving komen we weer hier terug, we gaan eerst nog een lusje lopen over kronkelige bospaden waarbij het oppassen is om niet over de boomstronken te struikelen! Wel grappig is dat we ontdekken dat we over een zogenaamd kabouterbos pad lopen, met allerlei kabouter-paaltjes, ik ga er met een op de foto! Genietend van het natuurschoon komen we bij lunchroom De Beken die enkele meters voor de WS-post zit, we besluiten hier een bakkie te doen.

Na voor de tweede keer langs de verzorgingspost van WS te komen gaan we daar weer niet zitten en gaat de route richting Wageningen. Via de Wageningse berg, veel trappetjes en bochtige paadjes krijgen we een adembenemend uitzicht voorgeschoteld van de uiterwaarden van de Nederrijn. In Wageningen lopen we langs Hotel de Wereld. In 1945 kwam de Canadese geallieerde generaal Foulkes op zaterdag 5 mei in dit hotel met de Duitse bezettende militairen de overgave van de Duitsers in Nederland overeen. We lopen het hotel binnen om te kijken naar de plek waar dit geschiedkundige moment plaatsvond. Al wat er over is zijn foto's in de hal.
Via oude stadswallen verlaten we Wageningen en ik zie een bekende wandelaar "de bosjes" in lopen en dan zie ik ineens dat dit ook de wandelroute is!! Horror paadjes van glibberige modder volgen, en zelfs een hek die we moeten beklimmen!! Dit is echt een parcours met hindernissen! We lopen in de uiterwaarden van de Nederrijn en het slik stapelt zich op onder de schoenen.
Een prachtig stel koeien beloert ons vanaf hun plekje...."waar komen die mafkezen ineens vandaan?"...... En eindelijk krijgen we vaste grond onder de voeten die we snel weer verruilen voor een bospad, we mogen de Wageningse berg weer op! Hoge treden brengt ons naar het Arboretum Belmonte. Genietend van al het moois lopen we over een pad met langs dat pad een herdenkingsbankje voor Kim, dat staat gegraveerd in het bankje en kijkt uit over allerlei kunstwerkjes van geroest ijzer. Als we een groepje wandelaars een bocht zien maken denken wij slim te zijn om een stukje af te steken, maar helaas, de Molenbeek zit er tussen. We wagen niet de sprong om het pad te bereiken via een boomstronk dat er ligt, stel je voor de je in de beek valt!! Dan maar omlopen via de grote molensteen die ik een duwtje geef, zie foto.....
Bij de volgende rust wederom bij lunchroom De Beken nemen we het er even van, we hebben er nu ruim 30 km op zitten!! Een heerlijke soep gaat er nu wel in en even de benen strekken!

Na de rust lopen we even bij de WS-rust naar binnen voor een bakkie thee en een voet inspectie, ik krijg last van mijn wreef. De sok uit en de veters wat losser geeft snel verlichting en ik kan nu zonder pijn de route vervolgen. De laatste 10 km gaan voornamelijk door de Edese bossen waarbij ik weer stukjes herken van de vierdaagse aldaar, ook het Pannenkoekhuis de Panoramahoeve zit in het parcours. Uiteraard maken we daar geen gebruik van omdat het al aardig laat begint te worden.

Bij het tunneltje onder de A12 is de fruitpost en ook die doen we niet aan. Bij boerderij Hoekelum moet ik weer even de bosjes opzoeken en nadien loopt het een stuk lichter! Inmiddels komen we aan in de bebouwde kom en lopen we via het treinstation Ede-Wageningen naar de finish! Daar meld ik me af en maak nog een praatje met de vrijwilligster die een stempeltje in mijn boekje plaatst. Ik geef een complimentje over de uitgezette route want het was ontzettend mooi en heel afwisselend. Ook wel zwaar maar daar staat WS78 om bekend!
Na een frisje stap ik moe maar voldaan in de auto om na vijf kwartier rijden weer in Spijkenisse aan te komen. Ik kijk terug op een mooie, afwisselende maar zeer vermoeiende dag!


klikkerdeklik voor meer foto's

zondag, februari 19, 2017

RS80 Woerden 18-2-2017 / 26 km


Op de sterfdag van mijn vriendin Marina rij ik vandaag over mistige wegen naar Woerden waar een wandeltocht georganiseerd is door RS80, 25 km. Als ik bij het startbureau arriveer zie ik veel wandelmaatjes al zitten. Na het aanmelden vertrekken we richting de polders van de Zuid-Hollandse prairie, zoals Maike terecht opmerkt. Ik bekijk de routebeschrijving en ik denk er het mijne van: maar twee A4-tjes voor 25 km? Dat belooft niet veel goeds!
Na een groepsfoto gaan we los, de polders in en die komen we gedurende de hele route niet uit. Na het landgoed Bredius via Kamerik, Kanis naar het Woerdense Verlaat waar ik het plaatsnaambord weer op de traditionele wijze op de foto laat zetten.
Net voordat we bij de rust komen, bel ik aan bij een oudere dame omdat ik vreselijk nodig naar het toilet moet. Gelukkig maakt ze geen bezwaar en ik bedank haar nadien uitbundig want anders had ik het niet droog gehouden! Maar als we even later verder lopen, komen we na zo'n 100 meter aan bij de eerste rust in het Dorpshuis Beatrixgebouw.

Hier schuiven we aan bij onze wandelmaatjes die er al zitten en gezamenlijk genieten we van deze rust. Die duurt niet lang en we vertrekken voor de komende 16 km, weer de polders in over provinciale wegen.......saaaaaaaai!!! Nou ja, we vermaken ons wel met Brugmomentjes en het beklimmen van een uitkijkpost. En gespreksstof genoeg!
In de verte zien we een bekende figuur lopen, dat lijkt Ilonka wel, werd er gezegd. En ja hoor, als ze naderbij komt is het inderdaad Ilonka. Zij loopt een eigen rondje en we maken even een praatje. Ze waarschuwt ons voor de komende route: niet veel te beleven........

Er is een tweede rust gepland bij een sportterrein. Tijd voor een bakkie. Hier zitten we ook niet erg lang want dat is slecht voor de spieren. Daarom vertrekken we weer snel voor de rest van de route, nog ongeveer 6 km waarvan 4 km langs een autoweg! Pffff dit is nog saaier dan saai en er komt geen eind aan. We doden de tijd door verhalen te vertellen aan elkaar.

We zijn nu in Zegveld aangekomen en via dit dorpje komen we weer aan in Woerden en de zon is inmiddels gaan schijnen! De finish lonkt en die komt snel in zicht. Eindelijk kunnen we ons afmelden, er hebben vandaag 670 wandelaars gelopen in Woerden.
Na een frisje en een gezellige nazit ga ik weer op huis aan. Moe en ondanks de saaie route toch wel voldaan, ik kijk terug op een gezellig dagje buitenspelen.
klikkerdeklik voor meer foto's

maandag, februari 13, 2017

Winterserie Tilburg 13-2-2017 / 23 km

Als ik deze ochtend de gordijnen open trek zie ik een witte wereld! Het heeft gisteravond en vannacht behoorlijk gesneeuwd dus dat wordt snel opstaan en de spullen inpakken voor een wandeltochtje in Tilburg maar daarvoor moet ik eerst de auto sneeuwvrij maken! Zo gezegd zo gedaan en als ik eenmaal onderweg ben valt de overlast onderweg 100% mee. In Tilburg aangekomen lijkt de sneeuw overlast mee te vallen. Eerst maar eens inschrijven......hoewel.....het is erg donker in cafe Boerke Mutsaeres waar het startbureau is van de W.S.V. Hart van Brabant die deze tocht organiseert. Blijkbaar heeft de uitbater zich verslapen en moeten de vrijwilligers een list verzinnen (buiten in de vrieskou!) om de wandelaars op weg te helpen. Dat lukt aardig maar ja.....ik wil ook nog graag naar het toilet! Gelukkig gaan na enige tijd, als de meeste wandelaars weg zijn, de deuren open van het cafe en kan ik toch nog even een plasje plegen!
Het is inmiddels al 9.15 uur als we vertrekken.....we hebben voor de 23 km route gekozen.

Al snel gaan we de bossen in en de route wordt gekenmerkt door allerlei gekleurde paaltjes: gele, rode en oranje/wit. Er is uitbundig gepijld met papieren pijlen en krijtpijlen dus foutlopen is er vandaag niet bij! De pijlen zijn ook nog eens genummerd, zodat je de route snel kan terugvinden op de beschrijving die we meegekregen hebben. Kijk, dat zien we graag, dat maakt het wandelen zo fijn!

Grote delen van de route gaat ook over het zogenaamde Bels lijntje.
Bels Lijntje is de naam voor het Nederlandse deel van Spoorlijn 29 tussen Tilburg en Turnhout.

Tot 1865 werd het hele gebied tussen Turnhout en Baarle-Nassau beheerst door uitgestrekte heidevelden. In dat jaar werd gestart met de aanleg van de spoorlijn tussen Turnhout en Tilburg en werd het station Weelde-Merksplas (ten zuiden van de Steenweg op Zondereigen) gebouwd. De spoorlijn werd aangelegd en uitgebaat door de "Grand Central Belge", waardoor de spoorlijn in de (Noord-Brabantse) volksmond "Bels lijntje" werd genoemd.

Aldus Wikipedia.

Het zijn lange stukken fietspad maar dat is een welkome afwisseling met de grotendeels modderige paden die we bewandelen, veroorzaakt door het natte weer de afgelopen tijd. Mijn schoenen en broekspijpen zien er na afloop van de tocht niet meer uit, gelukkig hebben we een wasmachine!

Er is een rust gepland op 13 km in cafe Aan de Overkant, maar daar is het ontzettend druk en de bediening lijkt niet op gang te komen daarom duiken we een stukje verder in de Dorpstraat in een cafetaria. Hier krijgen we snel een heerlijke bak koffie!

We gaan na de koffie weer door tot de finish zonder een rust tegen te komen. Vandaag dus geen training op rusten helaas, maar niet getreurd we hebben genoeg gespreksstof. Het is zelfs zo dat we ongemerkt al kletsend aankomen bij cafe Boerke Mutsaeres! De route lijkt wel korter dan 23 km en als we de Runkeeper raadplegen is dat inderdaad zo....21 km!

Na het afmelden en afstempelen van de wandelboekjes praten we nog even na met een frisje, daarna gaat ieder zijns weegs. Ik rij met een voldaan gevoel naar huis: dit was weer een heerlijke wandeldag!

Ik heb niet veel foto's gemaakt (had het veels te druk met kletsen!)
klik voor nog een paar paaldans foto's